Het Bosschenaartje tijdens Jazz Duke Town

Op 20 mei heeft St. Louis Slim een optreden verzorgd in Café ’t Bosschenaartje in ‘s-Hertogenbosch, tijdens het groots opgezette gerenommeerde festival: Jazz in Duke Town. Natuurlijk was er niet alleen jazz. Ook de blues was met St. Louis Slim present.

Stralend weer, dus heel veel publiek in Den Bosch. De pui van het café was open zodat de mensen op straat en op het terras, die niet meer naar binnen konden, ook de gelegenheid hadden mee te genieten van de band. Voorbijgangers verruilden hun ganzenpas voor een dansje
Een zeer geslaagd optreden bij deze vriendelijke mensen. St. Louis Slim is door het succes meteen vastgelegd voor editie van 2019.

Gerrit Kuik over de band op facebook

Op zaterdagavond om 21:00 uur is er alweer ‘Music-train’ in ‘Café De Kuiperij’ te Zwolle. Dit keer “St. Louis Slim”, een helemaal te gekke Chicago Bluesband uit Rotterdam.
De band bestaat al sinds 2009 en is opgericht door drummer en bandleider Peter Kok. Verder bestaat de band nog uit Monique Brinkman zang, Michel ‘Mies’ de Kok mondharp, Arno Koster bas en Robin Freeman gitaar.
Achter de naam St. Louis Slim zit een verhaal. Het heeft niets met de stad van die naam in de VS te maken. St. Louis Slim is de titel van een song van Seasick Steve (die overigens dit jaar 2 concerten geeft in Nederland), waarin bezongen wordt hoe een hobo (zwartrijder op de goederentrein destijds) zijn halve been verliest. Vandaar ook het logo van de band. De man met één been en op krukken. Het nummer staat o.a. op de cd ‘Walkin’ man’ van Seasick Steve.
Peter Kok is al met drummen begonnen toen hij 14 jaar was. Door Ronnie Tutt en door Willie “Big Eyes” Smith (de drummer van Muddy Waters) heeft hij zich destijds laten inspireren. Ron Tutt was drummer van de “TCB Band” (“Taking Care of Business”), de band waar Elvis Presley mee toerde en later van de “Neil Diamond Band”. Peter heeft zich zijn drumvaardigheden door zelfstudie eigen gemaakt.
Monique Brinkman zong voor het eerst op school en in de kerk. Ze had op haar twaalfde wat solo partijtjes in een schoolmusical. Tot 2010 had ze daar nooit wat mee gedaan. Toen werd ze lid van “Mo and the Magic”, een coverband met nummers van o.a. Santana, blues (o.a. Barrelhouse, Beth Hart) en nog meer stijlen. En dat was haar eerste aanraking met blues als zangeres. Na het ter ziele gaan van de band is ze met een bevriende pianist op vakantie naar Aruba gegaan. Aldaar een paar bluesy optredens gedaan en toen merkte ze dat ze het miste om je eigen gevoel en interpretatie aan een bluessong te geven. In september 2015 kwam ze bij St. Louis Slim. Vooral Beth Hart en Etta James vind ze dijken van vrouwen.
Michel de Kok zal ongeveer 6 jaar zijn geweest toen hij begon met mondharmonica te spelen. Met stoppen en het weer oppakken uiteindelijk verslaafd geraakt aan het ‘broodje’. Overal waar maar mogelijk even spelen en oefenen en vooral ‘tegenmelodieën’, een tweede of andere melodie die samen met de hoofdmelodie klinkt, vond hij al gauw heel interessant. Ongeveer 17 jaar geleden heeft ‘Mies’ de blues ontdekt waar improvisatie erg gewild bleek. En laat dat nou net zijn passie zijn. Zijn eerste bandje heette “Defense”. Daarna volgden er nog vele totdat hij bij “Mariëlla Tirotto & the Bluesfederation” kwam en heel veel toerde tot in België en oost Duitsland aan toe. Daarna kwam “St. Louis Slim”.
Robin Freeman is de gitarist en kwam in 2016 bij de band. Hij is geboren in Londen en in 1975 naar Nederland gekomen als mixer en producer en daarvan hebben ze bij hun laatste cd natuurlijk geprofiteerd. Hij is begonnen met een paar jaar pianolessen, maar op zijn 11e begon hij met gitaar spelen. Zijn eerste bandje was “The Springtime Blues Band” in de jaren ’60 en hij werd sterk beïnvloed door B.B. King, Freddie King, Eric Clapton (op wiens vingers hij keek bij de Marquee Club in Londen), en vele anderen.
Arno Koster is in zijn jeugd in aanraking met muziek gekomen toen in Den Haag bijna op iedere hoek van de straat een bandje ontstond. Hij is een getalenteerd en doorgewinterd bassist. Hij is zelf ook bandleider van een aantal bands geweest, waarin hij ook zong. Verder baste Arno in “Big Deal”. Vanaf 2013 is hij bij de band. Samen met Peter is hij de ruggegraat. Hij speelt waar mogelijk lichtvoetig melodieus wanneer het in het nummer past, maar rete-strak waar het moet.
Door een operatie zal Arno er zaterdag helaas niet bij zijn. Hij is revaliderend en zal in augustus hopelijk weer aansluiten. John Bijl of Dirk-Jan van Steenbruggen zullen hem zolang vervangen. Ik wens Arno vanaf hier een spoedig en volledig herstel.

Ik baal flink, want ik kan zelf niet bij dit optreden aanwezig zijn. Paul had beter eerst even met mij kunnen overleggen.

Ik wens jullie allemaal heel veel plezier en ik wil eindigen met een tekst uit het nummer ‘St. Louis Slim’: “And drink a bottle to St. Louis Slim”.

https://youtu.be/getPPtn9m9I

 

 

St. Louis Slim in De Kuiperij in Zwolle

Na in 29 februari 2017 in zijn oude zaak Stapps’In in Zwolle gespeeld te hebben, stonden we 21 april 2018 in zijn nieuwe zaak De Kuiperij in Zwolle. Fantastisch optreden, lekker druk en ook hier de prima verzorging door Paul en zijn mensen. Op bas viel Dirk-Jan van Steenbruggen in voor Arno die nog aan het revalideren is.  Prima gedaan DJ.

 

Bassist Arno hoopt medio augustus weer mee te doen.

Na een ingrijpende, maar gelukkig geslaagde operatie, is onze bassist Arno Koster inmiddels uit het ziekenhuis ontslagen en weer thuis. Er wacht hem nog wel een periode van revalidatie. Medio augustus hopen wij hem weer bij ons op het podium te hebben.

Arno Koster, basgitaar

In de tussentijd hebben we John Bijl en Dirk-Jan van Steenbruggen bereid gevonden live de bas waar te nemen. Veel dank daarvoor.

Lovende woorden van Ria Haneveld

Goeiemorgen.sinds ik jullie vorige week in Delft heb zien spelen ben ik echt fan van jullie.luister telkens naar you tube.met name 2nummers draai ik helemaal grijs.Ball &Chain en Empty Places…zooo mooi

Top reactie:

Monique had onderstaande communicatie via WhatsApp. Deze willen we jullie niet onthouden, sterker nog: “spread the words”.

Enorm genoten van jullie optreden in Apeldoorn zaterdag !  (in bluescafé Apeldoorn, red)  Wat een power , klasse zang en mondharmonica .
Nogmaals bedankt ! Dick Dongelmans

Reactie: Dank voor leuke bericht en tof dat je de moeite neemt om het te doen. Het was leuk zaterdag en jullie enthousiasme heeft daar zeker aan bijgedragen.

Reactie: Graag gedaan , jullie verdienen eigenlijk een groter publiek , maar helaas heeft de blues het moeilijk , vooral bij de jeugd !

Gerrit Kuik vol lof

Zaterdag j.l.  St. Louis Slim, Bluescafé Apeldoorn.
Monique Brinkman, de zangeres, wist nog beter dan ikzelf hoe vaak ik bij hun concert aanwezig was geweest. Zelfs precies welke concerten. Ik hoop niet dat dat komt omdat ik zo’n slechte indruk die eerste keer heb achter gelaten. Maar ze had gelijk. Geen vier keer, maar dit was het derde concert en ook nog eens het eerste concert dat ik volledig heb bijgewoond.
Bij het eerste optreden in ‘Stapp’s Inn’ destijds, viel mij Monique vooral op omdat ze er een prachtige show van maakte en zelfs op de bar plaats nam. Het tweede concert was in Giethoorn en Michel de Kok, de harpspeler die er in Zwolle niet bij was, wist daar het publiek helemaal stil te krijgen. Dus, hoe zou het zijn in het Bluescafé van Jan Kerseboom in Apeldoorn? Nou, ik kan dit stukje in één woord afmaken! Geweldig!!
Monique hebben we dan wel niet op de bar gezien, maar wel in de vensterbank, op haar knieën voor het podium en samen met Michel door het hele café tot helemaal achterin bij de toiletten. Wat een prachtige stem heeft ze toch. Van gevoelig tot krachtig.
En dan Michel. Nauwelijks hersteld van een longontstekeing was hij veel tussen het publiek te vinden om daarna zittend op een krakkemikkige stoel op het podium uit te puffen. Prachtig was het om te zien hoe hij bij een solo probeerde om het stil te krijgen door vlak voor en tussen de praters/schreeuwers te gaan spelen. Hij kreeg bijna iedereen stil, al waren er een paar zatlappen tussen die al lallend, ‘lucht-harp’ gingen spelen vlak voor zijn gezicht en Mies maar gewoon doorspelen. Wat een ‘balletjes’ zijn dat toch en ze hebben het zelf nog niet in de gaten ook.
Monique zong ook nog een schitterend duet met gitarist Robin Freeman en Mies ging nog een mooie battle met Robin aan. Arno Koster, de bassist, was ziek en werd vervangen door John Bijl en ik heb begrepen dat hij eigenlijk uit een andere scene komt, maar daar hebben wij niets van gemerkt. Peter Kok, de drummer, was zo te zien in hoger sferen. Zo genoot deze prima drummer van de mensen om hem heen. En wij ook.
Deze band moet je gaan zien.

Hier een indruk.

https://youtu.be/nDkxufsv0LE

St. Louis Slim Bluescafé Apeldoorn 17 febr. 2018

Iedereen kent het. En iedereen kent hem. Jan Kerseboom. De baas van het Bluescafé Apeldoorn.
En iedere zichzelf respecterende bluesband moet er gespeeld hebben.
St. Louis Slim dus gisteren voor de 4e keer!

Geweldig leuk optreden waarbij we de hele zaak op de dansvloer kregen. Met name de battle in Boom Boom van gitaar en harp, resp. Robin en Mies, midden tussen het dansende publiek, viel in de smaak.
Naast dank voor de uitstekende verzorging, ook dank aan onze invaller op bas John Bijl.

Een nieuwe datum voor ons 5e optreden in het Bluescafé Apeldoorn is in de maak.

St. Louis Slim in De Bierfabriek Delft (Affligem Bluesfestival)

De band is zeker geen onbekende in Delft. Ik denk dat we op alle locaties die live-muziek programmeren wel een keer gestaan hebben. Ook op dit (toen nog De Koninck Bluesfestival) evenement.

Dit jaar 80 bands in de stad. Keus genoeg dus.Desalniettemin speelde St. Louis Slim voor een bomvolle Bierfabriek (voor de 3e keer in minder dan 6 maanden). Het was leuk om veel  bekenden te zien. Zelfs mensen uit het hoge Noorden (die ons in Spijkerboor Dr. gezien hadden) kwamen speciaal voor Slim naar De Bierfabriek. Enthousiast publiek en veel leuke reacties.Staf en personeel van De Bierfabriek, bedankt voor de uitstekende  verzorging.