cd TEN recensies

*  *  *

Bluestown Music

ST. LOUIS SLIM – TEN

Er is inmiddels een groot aantal Nederlandse bands die voorzichtig aan de toppositie beginnen te knabbelen van Hollands bluestrots Barrelhouse. Eén van die bands is bijvoorbeeld St. Louis Slim uit de omgeving van Rotterdam. De band ontleende haar naam aan een tekstfragment van een Seasick Steve song en is inmiddels toe aan haar vijfde album.

De band bestaat uit zangeres Monique Brinkman, harmonicaspeler Michel “Mies” de Kok, bassist Dirk Jan van Steenbruggen, de Engelse gitarist Robin Freeman en drummer Peter Kok.

Het vijfde album is live opgenomen en op het album is ook nog een toetsenist te horen, wiens naam mij onbekend is.

De band begint met het instrumental Mies Melody waarin de harmonica van Michel de Kok uiteraard alle ruimte krijgt om eens flink te brullen. Deze shuffle heeft flink wat “I Wish You Would” invloeden. Robin Freeman levert een rauw scheurende gitaarsolo af en Michel laat horen dat hij tot één van de beste harmonicaspelers van Nederland behoort.

De bluesklassieker Let The Good Times Roll wordt stevig pompend vertolkt. De doorleefde zang van Monique Brinkman heeft een Tineke Schoemaker-achtige intensiteit en ook in dit nummer laat Michel de Kok zijn harmonica flink gieren. De loom schuifelende shuffle Help The Poor is een cover van een Charlie Singleton nummer en heeft een verrassend Santana achtig geluid, met name door het sfeervolle gitaarspel van Robin Freeman. Susan Tedeschi’s Friar’s Point is een pompende boogie van een Barrelhouse-achtige klasse met een fraai jankende gitaarsolo. Stormy Monday, de klassieker, wordt mooi intiem vertolkt met een smachtend huilende harmonica, romig gitaarwerk en ingetogen soulvolle zang. Vervolgens spat de fel pompende boogie Way Too Long uit de speakers. Hierin valt vooral de krachtig brullende harmonica op. De cover van Sonny Terry & Brownie McGhee’s Walk On is een loom swingende shuffle, die gevolgd wordt door de al even luie versie van John Lee Hooker’s Serves Me Right To Suffer.

Na het ontspannen rockende Monkey is de broeierige en soulvolle cover van het Alabama Shakes nummer Hold On de afsluiter van dit album.

St. Louis Slim laat met dit live album horen dat zij aan de top van Nederblues thuishoren!

*  *  *

White Room Reviews

ST. LOUIS SLIM – TEN

Er is in het verleden al een album uitgekomen dat veel tongen los heeft gemaakt en de titel Ten met zich meedroeg. Toch weerhield het de Nederlandse bluesband St. Louis Slim er niet van om ook die naam te gebruiken voor hun plaat. Dat is niet gek ook, want St. Louis Slim viert met deze release haar tienjarig bestaan.

Zoals het misschien raden mag, staan er op Ten tien nummers. Ditmaal zijn het geen vlammende tracks vanuit de studio, maar een mooi boeket aan songs die zijn opgenomen op 26 mei 2019 in de Manifesto te Hoorn. De show laat horen dat St. Louis Slim de blues ook op het podium vol overtuiging kan brengen. Opener ‘Mies Melody’ is van eigen hand. Hier komen ook nog geen vocalen aan te pas. ‘Way Too Long’ en ‘Monkey’ zijn de andere tracks die St. Louis Slim zelf heeft geschreven.

De overige zeven nummers op Ten zijn al eerder door andere artiesten uitgevoerd. Van John Lee Hookers ‘Serves Me Right To Suffer’ tot en met Brittany Howards’ ‘Hold On’, waarmee de plaat eindigt, het past allemaal binnen de sound van deze muzikanten. Daarbij is een belangrijke rol weggelegd voor gitarist Robin Freeman en mondharmonicaspeler Michel De Kok. ‘Stormy Monday’, welke origineel van Aaron Walker is, laat echter ook horen dat bassist Dirk-Jan van Steenbruggen heerlijk kan bassen. Het geluid van zijn zware tonen vormen een mooie brug tussen de ritmesectie en de melodieuze gitaar.

Ten laat op een mooie wijze horen dat Monique Brinkman en haar mannen de blues op een aantrekkelijke manier kunnen wegzetten. Tel daarbij op dat deze liveplaat het livegevoel ook mee naar de huiskamer neemt en men snapt dat St. Louis Slim het waard is om zijn album ook Ten te noemen.

*  *  *